Monday, December 8, 2008

Trial

Isang buong araw kita inintay
Hindi, isang linggo pa

Lagi kong iniisip kung tama ba na isipin kita. Pero sa totoo lang, ayoko na sana e. Kasi ang gulo pa ng lahat ng bagay ngayon. Ito na naman ako, pumapasok sa walang kasiguruhang bagay. Sa bagay na sa huli, baka umasa lang ako, ulit.

Ang hilig ko talaga umasa sa mga bagay no? Ito ata yung epekto ng pagiging romantic- umaasa sa signs, sa horoscope. Lahat ng bagay binibigyan ng kahulugan, maski hindi naman dapat. Bakit kaya ganun? Siguro nasobrahan ako ng love stories. Kasi nung bata ako, naniwala ako sa "boy-meets-girl, they fall in love, and lived happily ever after" Sa mga kwento kasing ganyan, nagkakatuluyan ang mga bida maski may kontrabida sa love story nila... ika nga, True Love shall prevail.

But does it prevail all the time?

Nung Sabado, naalala mo? Nagkita tayo. Nagkataon ba? Hindi. Kasi ang totoo n'yan, umupo talaga kami dun, sa pav na yun, kasi alam ko na dadaan ka dun. Inintay kita, isa, dalawa, tatlong oras. Nagpabali- balik, nagpalinga- linga. Umasa.

At hindi ako nabigo, kasi dumaan ka. Dumating kang nakangiti. Dahil ba nakita mo ako? Dahil ba natawa ka sa mga batang nagsabi sa' yo na "I Love you daw sabi ni Ate" o dahil nagtataka ka kung bakit kami nandun? Kung ano man ang dahilan ng pagngiti mo, natutuwa ako. Dahil sa isang buong linggo ng paghihintay, napawi lahat ng pagod ko ng makita kita.

Sana lagi kitang makita. Para masaya.
Post a Comment